Annesi Tuğrul’u Anlatıyor

Benim oğlum 7 aylık premature doğdu. Doktorlarla ilk tanışmamız 2.5 yaşında oldu. Aşırı hareketliydi, hiperaktive teşhisi kondu.

Bir takım nörolojik ilaçlarla hiperaktivitesi durdurulmaya çalışıldı. İkiziyle birlikte yuvaya verdim; iki yıl devam etti. Ben pek otizm ile ilgili bir şey anlamadım.

Doktorum dikkat eksikliği ve hiperaktivitesi durdurulamadığı için otizme dönüyor dedi. Doktorun Şişli’deki yerinden Taksim’ e kadar ağladığımı hatırlıyorum. Eğitime 4.5 yaşında başladı , şuan 12 yaşında hala eğitim alıyor.

Haftada 8 saat özel eğitim, öğleden sonraları ise, özel bir okulun otistik sınıfına gidiyor.

Şuan aklımda kalan komik şey 2,5 yaşında yuvaya gittiğinde akşamları yuvadan ikiziyle birlikte yaptığı resimler geliyordu; bende çok mutlu oluyordum. Çalışan bir anne olduğum için pek takip edemiyordum; şimdi üzülerek anlıyorum ki, kendimi iki yıl kandırmışım ve özel yuva tarafından kandırılmışım.

Tuğrul değil resim yapmak, şimdi kalem tutmaya yeni başladı. Maalesef bizim gibi aileleri kandıran yuva ve özel eğitim kurumları çok var. Bunları takip etmek ve eğer çocuğu bırakıyorsak sık sık denetlemek gerekir.

Ben bu konuda özel eğitim anlamında beş yıldır çok şanslıyım. Kurum sahibi işini çok iyi biliyor. Bizlerin görüşlerine önem veriyor. Daha önce karşılaştığım ve maalesef gitmek zorunda kaldığım eğitim kurumunu anlatsam tüyleriniz diken diken olur. Böyle kurumlar ne yazık ki ülkemizde gerekli denetim olmadığı için haketmedikleri yerlere geliyorlar.

Otistik çocuk velisi hepsini katmayayım;hiç okumuyor,araştırmıyor,sorunlarını paylaşmıyor. Ben bu konuda kendimi şanslı hissediyorum, bizim 8 kişilik otistik anne grubumuz var, onlarla her şeyi paylaşıyoruz, doktorundan, eğitim yerine kadar.

Bu süreç kolay bir yol değil çok uzun bir yol paylaşmadığınız ve öğrenmediğiniz için daha sıkıntılı geçiyor. Oğluma bazen çok üzülüyorum bu üzülme bazen acıma duygusuyla karışıyor.

Öbür oğlum aynı yaşta 6.sınıfa gidiyor, dersleri çok iyi, gitar çalıyor, kardeşi ise herşeyiyle bana muhtaç, verirseniz yemek yiyiyor, vermezseniz çoğu zaman istemiyor, çocuğunuzun iyileşme süreci aslında iyi bir ekip işi başta anne geliyor, sonra ekibe katılmak isterse baba geliyor,sonra kardeşi, 1.derecede akrabalar, eğitimciler, babalar genelde bu sıkıntılara girmek istemiyor.

Bazen Tuğrul’la ilgili birşey yapmasını istediğimde bana sen bu işlerle zaten kafayı yedin, bırakta benim ki sağlam kalsın, çalışayım, para kazanayım, çünkü bu hastalık pahalı bir hastalık, çok para isteyen bir hastalık, bende eşime bazen hak veriyorum.

4 Sene evvel Amerikalı bir doktora test yaptırdım, yarım daire parası harcadım. Testlerin sonucunda, 18 aylıkken vurulan karma aşıdan vücudunda cıva hasarı olduğu, kurşun fazlalığı olduğu, aliminyum fazlalığı olduğu tespit edildi.

Bunları attırmaya çalıştıkça tuğrulda bana göre inanılmaz derece gelişmeler olduğu,yüzüme daha normal baktığı,konuşmaya çalışıyor. Kazeyin ve gluten diyeti yapıyorum Tuğrul’a çok iyi geliyor, diyet kaçağı yaptığımda Tuğrul çılgın gibi ordan oraya koşuyor.

Eskiden doktora gittiğimde doktora sorardım Tuğrul’a diyet yapayım mı diye, doktor bana şekerli gıdaları, kolayı kes derdi. Çocuk gıdasız kalmasın derdi, yani benimki gibi hiperaktivitesi olan çocuklarda bana göre mutlaka kazein ve gluten testi yaptırıp mutlaka diyet yaptırmalılar.

Tuğrul’la ilgili gelecekten beklentim: kimseye muhtaç olmadan hayatını devam ettirmesi, kardeşine daha az yük olması, kendini bilmesi. Allaha bazen yalvarıyorum bazen iyileşme süreci devam etmezse biraz pazarlık yapıyorum ama yüce Allahım gücenmesin benim gözümü kapadığımda onunda kapaması.

Tuğrul ve bütün otistik arkadaşları için dileğim; onların tam gün herşey içinde(yüzme havuzlu,basket sahası,masa tenisi,özel eğitim ,sinema salonlu)büyük bir arazi içinde rahat yürüyüp koşabilecekleri, onlara uzaylı gibi bakan insanlardan uzak bir okula sahip olmaları için tüm kalbimle dua ediyorum.

Sevgili dernek başkanımız Buket Hanım bu düşlerimizi gerçekleştirmek için elinden geleni yapıyor. Sevgili arkadaşımın bu uğraşı ve emeği boşa çıkmaz. Şimdilik son olarak Allah bütün otistik anne ve babalarına sabır, çok para,düzgün eğitim kurumları,iyi eğitimciler,sağlık,emeklerinin karşılığını versin.,

TUĞRUL’UN ANNESİ
YAŞAR GÜRDAMAR